29-09-2011
(204) Nostalgie in de stacaravan.

Een paar jaartjes geleden had ik al eens aangegeven dat ik wilde blijven slapen bij Dierenthuis en het leek mij zo leuk om dat tussen de dieren te doen in het park. Steven zei toen, dat komt goed uit want er komt een stacaravan op het terrein te staan. Dat is toen ook gebeurd en Alette en ik waren de eerste slapers daar. Wel moest er een raampje openblijven want een paar katten hadden dit riant onderkomen ook al ontdekt. En ze moesten er wel in en uit kunnen.
In het donker met zaklantaarns gingen we door het donkere park met een hele sleep honden achter ons aan. En deze wilden natuurlijk allemaal met ons mee naar bed. We hadden er 2 uitverkoren en dat was Mister Max en Jozef. Jozef bij mij in bed en enorme Mister Max nam Alette’s bed in bezit. Neem daarbij nog een aantal katten en wij konden er dus niet meer bij. Dan moet je proberen ze er uit te krijgen. 2 eruit 3 erin, 1 er uit 4 erin. Uiteindelijk lag Mister Max languit tussen ons bed in te snurken en hadden wij allebei een kat in bed. Jozef lag in een mandje in de kamer. Wat hadden we het gezellig en dit wilde wij voortaan altijd als we bleven slapen. Zelfs met min 9 hebben we dat gedaan. Steven zorgde ervoor dat er altijd een kacheltje brandde. Maar hij kon niet voorkomen dat de waterleiding bevroor. Dit tot grote teleurstelling van Alette want die stond al helemaal bloot onder de douche te vernikkelen en er kwam niets uit. Voor dat zij haar bed uitkwam had ik al doekjes op de vloer gelegd waar plasjes of poepjes lagen want dat wilde zij nog niet zien s ‘morgens vroeg.
S’nachts konden we niet altijd meteen slapen omdat er regelmatig katten aan de deur krabde. En Jackie, de Jack Russel, rende constant blaffend achter de katten aan onder de caravan door. Alette deed haar hoofd dan door het klapraampje en schreeuwde heel hard “JACKIE “ en dan was het weer even stil. Ook ben ik een tijd lang op zoek geweest naar mijn oordopjes maar kwam er al snel achter dat Mister Max die had opgegeten. Wij wisten toen nog niet dat hij alles op at wat los en vast zat.
Helaas werd de stacaravan langzaam steeds meer overgenomen door de katten en verdween er steeds meer meubilair en bedden en vloerbedekking. En nu is het de eerste opvang voor de verwilderde katten geworden.
Alette en ik waren de eerste en de enige gasten van de stacaravan en wij hebben er hele leuke herinneringen aan.


Ineke uit Alkmaar