13-03-2011
(189) Aan het werk

Het is Makatsidag bij Dierenthuis. Dat betekent dat dierenarts Shirley van praktijk Makatsi samen met haar assistente Daphne ( of Miranda) de hele dag vrijwillig katten en honden komt behandelen. De dierenartskamer verandert dan in een heuse praktijk. De katten worden onder narcose behandeld. Ze krijgen een hele check up, worden opnieuw getest op aids en leucose, tanden worden getrokken. Ik neem dan altijd een dag vrij om Alice te helpen met het vangen van verwilderde katten die behandeld moeten worden. Een welkome afwisseling met mijn werk waar ik de hele dag achter de computer zit.
We zijn bezig in het kattenverblijf als de telefoon gaat. Het is een bejaarde mevrouw die belt, ze wil een kat adopteren. Een leuk gesprek. Met de verhuizing naar Almere in het vooruitzicht waar we nog meer dieren gaan opvangen hebben we nieuwe adoptanten heel hard nodig. De mevrouw wil haar gegevens telefonisch doorgeven. ‘Ik kan nu even niets opschrijven’ legt Alice uit ‘want ik ben in het bos’. Die mevrouw zou verbaasd zijn als ze zag hoe Alice zit te bellen: voorovergebogen op haar knieën. Ze houdt een net in bedwang waar een verwilderde kat in zit die we gevangen hebben. Ze mag absoluut het net niet loslaten want anders ontsnapt de kat. We hebben al eens gehad dat een kat zoveel kracht had dat hij het net kapot scheurde en er vandoor ging. Ik zit naast Alice en maak van de pauze gebruik om snel een paar katten te knuffelen. Als Alice ophangt zie ik pas dat er heel onhandig een kat in haar nek ligt te spinnen. Die kat springt altijd meteen op je als hij de kans krijgt. Au, roept ze dan. ‘Die kat trekt mijn haren uit mijn hoofd!’. ‘Wat ben jij voor een assistente’ is haar verontwaardigde reactie, ‘je doet helemaal niets’. Snel haal ik de kat van haar af. Maar ik moet lachen. Ik voel inspiratie voor een verhaal opkomen.

Als we gaan vangen lopen we eerst door de verblijven om te kijken welke katten er niet goed uitzien. Alice let op de conditie van de vacht, gewicht, de bek ( kwijlen/ tong uit de mond), de oren ( schudt de kat met zijn kop). Het vangen van een verwilderde kat is een hele klus. Als Alice het doet ziet het er door haar jarenlange ervaring makkelijk uit maar dat is het niet.
Mijn taak als assistente is eenvoudig. Ik ga voor de kat staan, niet te dic htbij, om zijn aandacht vast te houden. Intussen sluipt Alice achterlangs met in haar hand een visnet op een lange stok.We moeten rustig en geconcentreerd blijven, de kat mag niet in de gaten krijgen dat er iets aan de hand is. Dan op het juiste moment slaat ze het net over de kat heen. Die
schrikt zich rot dus ik leg er dan meteen een deken overheen. Even wachten tot de kat wat rustiger is. Dan opnieuw een lastig moment. Alice pakt de kat met net en deken in zijn nekvel. Ik houd het kooitje open. Kat erin, klep dicht en dan het net er weer uit wringen. Klaar. Ik heb het al heel wat keren meegemaakt maar het blijft indrukwekkend hoe Alice het voor elkaar krijgt.
We zijn nog aan het vangen als de telefoon weer gaat. Dierenarts Esther van de kliniek in Bakel belt over hond Lilly. Ze is daar vandaag naar toe gebracht voor een echo van haar buik. Ik hoor aan de stem van Alice dat het geen goed nieuws is. Lilly heeft een hele grote tumor in haar buik. Ze kan niet meer genezen en moet worden ingeslapen. Tot nu toe was ze nog vrolijk en had niet veel pijn. We willen haar een lijdensweg besparen, dat is het laatste wat we nog kunnen doen voor haar. Het is een troost dat ze genoten heeft van haar verblijf in Dierenthuis. En ze heeft een mooie leeftijd bereikt. Maar het blijft toch rotnieuws. Al te lang kunnen we er echter niet bij stil staan. Er moet nog een kat gevangen worden. Zo gaat dat, slecht nieuws hoort er ook bij. En het werk gaat altijd door.
Even later lopen we met een kruiwagen met katten naar de dierenartskamer. Het geeft een kick dat het weer gelukt is. Bij de brug over het meertje gekomen moeten we de kruiwagen over een gat tillen. Steven is met de auto er overheen gereden en er is een plank uit de brug gevallen. In huis zijn Carina, Jolanda en stagiaire Stephanie bezig met de verzorging. Vanmiddag komt er bezoek en vrijwilliger Angelique is er ook met emmers vol vis. Een drukke dag dus.
Na afloop zitten we moe maar voldaan aan de koffie met appeltaart. Jolanda in iets te kleine, geleende kleren. Haar eigen kloffie zit inde was. Ze was op weg met de bezoekers naar de kattenverblijven voor de rondleiding. Een groep opgewonden honden achter hen aan. Bij de brug aangekomen is iedereen over het gat gestapt behalve één….. Keeshond Dempsey k eek niet uit en verdween zo door het gat en plonsde in het water. Oeps! Hij is zelf naar de rand van het meertje gezwommen maar het lukte hem niet de glibberige kant op te klimmen. Jolanda aarzelde niet en liep de vijver in om hem te helpen. Het was alleen iets dieper dan gedacht dus ze kwam er kletsnat weer uit met Dempsey in haar armen. Ja, dat hoort allemaal bij een werkdag in Dierenthuis. Morgen weer uitrusten op kantoor!

Tekst: Annet
Foto: Shirley Daphne en Stephanie