06-03-2011
(188) Compleet bewusteloos

Mensen vragen zich wel eens af hoe dat gaat als er bij Dierenthuis een nieuwe asielhond bijkomt. Wordt die hond eerst apart gezet om aan de omgeving te wennen? Komt de hond dan even een tijdje kennismaken met de rest om daarna weer een tijdje apart te worden gezet? En dan geleidelijk aan langer erbij. Nee: de nieuwe hond wordt meteen in de roedel geïntroduceerd.
Stel, het betreft een grote hond die bij de roedel in de “hondenkamer” komt te wonen. Hopelijk brengt iemand anders dan de vaste verzorger de hond naar Dierenthuis. Dat wordt ook gevraagd als de afspraak wordt gemaakt wanneer de hond gebracht gaat worden. Het kan voor zo'n dier namelijk heel verwarrend en stressvol om iemand die hij kent en vertrouwt weer weg te zien gaan en zelf achter te moeten blijven in een vreemde omgeving. Gebeurt het wegbrengen door iemand waar hij geen band mee heeft, dan verloopt de overgang naar de nieuwe omgeving soepeler.
De roedelleider en andere nogal intimiderende persoonlijkheden worden om te beginnen even opgesloten. Vervolgens doet Alice de hond aan de riem voor een wandeling in het park. Een hond die een tijd in het asiel heeft gezeten, komt dan ogen en oren te kort en is heerlijk aan het rondsnuffelen om de nieuwe omgeving te verkennen. De hond is daar zo druk mee bezig, dat de andere honden op hun beurt kunnen zien en ruiken met wie ze te maken krijgen zonder dat hij in de stress schiet. Na een rondje park wordt de nieuweling losgelaten en kan zich tussen de andere honden mengen.
En hier komt de befaamde R van Rust weer om de hoek kijken. Een hond die een tijd in het asiel heeft gezeten, heeft rust nodig. Zo'n dier is gestresst door de tijd achter tralies in een hok, een onvrijwillige gevangenis. Ze doen daar hazenslaapjes, want er is altijd wel weer een geluid waar ze van wakker schrikken. Honden die nieuw bij Dierenthuis komen, slapen in het begin vaak veel en diep. Ze zijn vaak zowat compleet bewusteloos, zoveel hebben ze in te halen.
Lang geleden haalde Alice Henkie de blinde dobermannpincher (inmiddels ook alweer geruime tijd geleden overleden) uit het asiel. Door zijn blindheid kwamen alle indrukken via oren en reuk bij hem binnen. Nu zijn dobermannpinchers toch nogal sensibele honden, die het in een asiel erg moeilijk hebben. Door zijn blind heid was het voor hem dubbel zo moeilijk. Henkie was door mishandeling en langdurig asielverblijf een onbetrouwbare soms gevaarlijke hond geworden. De R van Rust bleef bij hem nog lang een O van Onrust. Zozeer zelfs, dat Alice een week lang naast zijn mand sliep om hem zodra hij overeind kwam gerust te kunnen stellen en te zorgen dat hij weer ging slapen. Als dat geen dierenliefde is! Na die week sliep Blinde Henkie eindelijk een nacht lang goed en diep en was hij erdoor.
Een hond moet dus met rust gelaten worden, op zijn gemak kunnen wennen aan de nieuwe omgeving. Dat geldt ook voor een thuissituatie als mensen een hond uit het asiel halen, zeker een hond met een moeilijk verleden. Geef het dier rust en de ruimte om te wennen. Geef hem een mand om zich veilig in terug te kunnen trekken en stoor hem daar niet. Niet meteen teveel willen, niet meteen aaien en knuffelen, niet de hele familie uitnodigen om de nieuweling te komen bekijken. Dat komt later allemaal wel. De hond heeft al zo veel te verwerken. Laat het dier uit zichzelf naar je toe komen als hij daar aan toe is, dring hem niets op. Als er allemaal vreemde mensen in een voor hem vreemde omgeving aan hem willen komen, kan dat erg bedreigend over komen en wat doet een hond in zo'n situatie misschien? Hij bijt een keer. De kans is groot dat er een enkele reis asiel volgt. Erg jammer: teleurgestelde mensen met de beste bedoelingen en een hond die steeds verder gefrustreerd raakt.
Zo zitten er bij Dierenthuis diverse honden die een aantal keren herplaatst zijn en steeds bij het asiel terug kwamen na een bijtincident.
Voor katten geldt hetzelfde: laat ze op hun gemak aan hun nieuwe omgeving wennen, forceer niets. Zo'n dier kan niet vertellen wat het al allemaal heeft meegemaakt, dus gun het de rust om zijn draai te vinden. Op een enkeling na blijken de dieren allemaal geweldig lieve dieren te zijn die nooit meer bijtgedrag hebben vertoond.
Maar om terug te komen op de roedel: dezelfde procedure wordt gehanteerd voor nieuwkomers in de roedel van de kleine hondjes die in het Dierencafe wonen. Op de wandeling in het park na dan, dat wordt lekker snuffelen op het terras voor het Dierencafe.

Tekst: Carina (vrijwilliger)
Foto: Nel van Wijngaarden. Tongetje en Mr. Max asieldieren met gedragsproblemen