01-03-2011
(187) Gouden momenten

Het zijn vaak de kleine dingen die maken dat je met een glimlach op een dag terugkijkt. Zo ook op een dag bij Dierenthuis. Een greep uit de gouden momenten:
– Je voelt dat iemand je rug aantikt. Je draait je om en daar staat Ben die wil spelen, het enthousiasme straalt uit zijn ogen. Ben wil de laatste tijd ook graag geaaid worden, hij gaat er speciaal voor staan. Terwijl hij eerst terugdeinsde zodra je een hand naar hem uitstak.
– Kat Smokey die ervan geniet een gratis massagebeurt te krijgen doordat de wasmachine waar hij op ligt gaat centrifugeren.
– Zoya die zo hard kwispelt dat ze helemaal ligt te schudden.
– Waggel die terugmiauwt als je tegen hem praat. Zijn broertje Wiegel idem.
– Sofietje met haar lieve grijze snuitje die me komt begroeten. Ze zou nog maar een half jaar te leven hebben toen ze, destijds nog in Wilbertoord, bij Dierenthuis kwam en is er gelukkig nog steeds.
– Allerlei dieren die heerlijk in het warme zonnetje liggen te sudderen op een mooie dag.
– Stille Pimmetje met zijn stoere truitje aan die zo graag in je buurt is in de hoop op een aai.
– Titi die je vast moet houden als ze half omvalt omdat ze al kopjes tegen je been aan wil geven als ze nog een halve meter bij je vandaan is.
– Nero die duidelijk beter in zijn vel zit en gezellig met je meeloopt en onderweg nog graag eens lekker geknuffeld wordt.
– Blinde Mosa die eerst een gehaktballetje met medicijn erin opsmikkelt en daarna geniet van een schaaltje blikvoer.
– Pepito die lange tijd dacht dat hij een buitengewoon groot formaat kat was en nu soortgenootjes om zich heen heeft waardoor hij weer weet dat hij toch echt een pony is.
– Mufafa die moeizaam hinkend toch uit zijn mand komt om gedag te zeggen.
– Het poesje zonder oren (dat ik Noortje genoemd heb: no oortjes = noortje) die me met geblaas en gedreig maar gelukkig toch zonder me aan te vallen haar kattenbak liet verschonen en eten neerzetten in de kooi waar ze tijdelijk verbleef. Inmiddels zit Noortje in de gewenningsruimte.
– Haar collega in de andere kooi die je het beste Spitfire kan noemen vanwege het blazen en spugen dat ze doet en waar ik zonder kleerscheuren diezelfde handelingen kon doen.
– Wildebras Enno die me niet om kon kegelen toen het zo gla d was omdat ik een bezem als derde been kon gebruiken en zodoende wat steviger stond.
– Mijn nieuwe adoptiekat Brombrom die ik tot op een halve meter kan naderen zonder dat hij terugdeinst.
– De schuwe Spaanse hondjes Carmen en Jan-Pieter die zichzelf overtreffen en het aandurven om iets lekkers uit je hand te eten.
– Greetje die me kippenvel bezorgt door hard spinnend op mijn oorlel te zuigen terwijl ze op mijn schouder zit.
– Timmie die bescheiden afwacht of er voor hem ook nog een aai of een knuffel overschiet.
– Zazoe die gezellig meeloopt om te controleren of je echt wel alle waterbakken en etensschalen verzamelt en er geeneen vergeet.
– Doortje die je alleen kunt vinden door op zoek te gaan naar een bult onder een deken in een mandje. Ze ligt daar namelijk altijd onder, niet erop.
– Jasper die je zo lief met zijn loense oogjes aankijkt.
– Diverse katten die als afwashulp fungeren en kijken we of het wel allemaal goed doen. Ze balanceren op het randje van de gootsteen. Tot nu toe is er pas eentje in het zeepsop gevallen. Dat was op dat moment gelukkig niet al te heet en de kat kwam met de schrik en een nat pak vrij. En ik ook met een nat pak want hij nam een reuzensprong uit het sop tegen me op. Maar dat droogt vanzelf wel weer.
– Jack russell Jacky die wel de zoldertrap op durft maar niet eraf en dan doodstil op je arm blijft zitten als je hem weer naar beneden tilt. Ik heb het idee dat hij een ton weegt!
– Oud poesje Tosca dat me qua uiterlijk aan Zware Jongen doet denken, die lang geleden in Wilbertoord al is overleden en die ik erg leuk vond.
– Jango die graag in zijn favoriete mandje in de gang ligt dat eigenlijk te klein is en waar hij aan alle kanten overheen puilt, terwijl er meer dan genoeg keus is uit grotere mandjes op een andere plek. Maar hij wil per se daar liggen. Een komisch gezicht. Het is een echte heer: als Sofietje bij het mandje komt staan omdat zij er graag in wil liggen, gaat hij galant eruit om plaats voor haar te maken. Ze hoeft hem alleen maar aan te kijken! (Zelf gezien afgelopen donderdag.)
– Jules de Corte die in het begin zo bang was en nu graag naar je toe komt voor een knuffel of om even op schoot te zitten.
– Roxanne die vrolijk rondhuppelt terwijl ze vol gens de prognose die ze had allang dood had moeten zijn.
– Aaltje met haar aandoenlijke scheve koppie die zo graag op je schouder zit.

Ook denk ik regelmatig terug aan de vele dieren die niet meer in ons midden zijn, maar ook voor veel gouden momenten gezorgd hebben en vast naar ons kijken vanaf de andere kant van de regenboogbrug. We zullen Frits, Schorrie, Adje, Bomba, Minoes, Franka, Piet Pootje, Arie, Dave, Kuno, Nella, Duvel, Eddy, Toverbal, Willem, Jopie, Bruno, Tony, Karzan, Minneke, Anna, Trolleke, Wendy, Wapper, Lotje, Kyler, Meggie, Loeda, Muffin, Max de kat en Max de Hond, Iris, Salem, Basiel, Dokter Bernard, Berry, Noedel, Opi, Christiaan, Rakker, Clarence, Jonas, Gozer, Bobbie, Mae West, Tommy, Pleunie en al die anderen die ik hier niet noem want het zouden er echt teveel worden (en het zijn er al veel), nooit vergeten.

Carina