/ nieuws

Stichting Dierenthuis is een opvang voor kansarme asieldieren. Oude zieke honden, verwilderde katten en katten besmet met het kattenaids- en / of leucosevirus vinden hier een blijvend thuis.

19-01-2011
(182) Doetie uit Almere

Een dag hard werken
.
Na mijn kennismaking met het Dierenthuis wil ik eigenlijk wel een dag tussen de poesjes doorbrengen. Ik noem hier alleen de poesjes omdat ik honden leuk vind maar geen hondenmens ben. Vandaar dat ik alleen de poezen noem.
.
Nu heb ik een forse baan en Aarle Rixtel is ver. Meestal is er de laatste weken op vrijdag een opening of een Symposium op mijn werk zodat ik vooral op vrijdag een lange dag maak. Maar toch lukt het me om een zaterdag om 6.00 uur op te staan en in de auto te stappen: ik vind mezelf erg dapper. Gelukkig staat Alice meteen met koffie klaar zodat ik de 12-urige werkdag van vrijdag een beetje kan vergeten. Ik begin met het verzamelen van de eet- en drinkbakken van alle dieren in het gebouw en daarna alle bakken wassen en weer met water vullen. Een gezellig gebeuren want naast mij op een kast zitten 3 poezen geïnteresseerd te kijken hoe ik dat klaarspeel. Met zo nu en dan een aai over de diverse poezenkopjes, lukt het allemaal prima.
.
Vervolgens ga ik de kamer van de leucosepoezen schoonmaken. Alle speelbakjes afnemen en ook alle andere oppervlakten van kastjes, schouw e.d. In mijn vorige artikel schreef ik over het Maine Coon gezin dat toen voor hun levens vocht. Vandaag word ik door de Maine Coon kittens als een leuk speeltje gezien. Ik heb afwisselend een Maine Coon kitten op mijn rug of in mijn nek om mij te ‘helpen’. Prachtige speelse kittens die er absoluut niet meer ziek uitzien: ze spelen met mij en met elkaar en hebben dolle pret. Het prachtige hemelbed dat in dit vertrek staat krijgt een schone sprei en ik zet alle kussens en speelgoedbeesten weer op het bed: meteen springen er een aantal poezen op om heerlijk te slapen. De haan stapt zo nu en dan binnen om zijn stem te laten horen in dit poezenwereldje. Aan de sporen op de vloer te zien heeft hij hier vannacht ook geslapen want het was een koude nacht. Geen van de poezen kijkt ook maar naar deze vreemde snoeshaan: hij is ‘one of the guys’.
.
Na gedane arbeid is het goed rusten en de broodjes en koffie gaan er wel in: dat vinden ook de poezen die proberen mee te eten en een aantal honden, die hopen dat er eten op de grond valt.
Ik werk vandaag niet alleen bij het Dierenthuis: er zijn 2 dames uit de omgeving die precies weten wat ze moeten doen wat voor mij erg handig is. Uit Rotterdam zijn Karin en Rene gearriveerd waar ik ’s middags mee ga werken.
.
Na de lunch gaan we met een kruiwagen vol met zakken brokjes naar het achterste afgesloten terrein met ‘verwilderde katten’. Zodra we door de gaassluis zijn, worden we belegerd: ze weten dat er eten in de kruiwagen zit. We verzamelen de drink - en eetbakken en wassen alles af: dan brengen we bakken water en schalen met brokjes naar hoge plaatsen op het terrein zodat de honden het eten van de poezen niet kunnen opschrokken. Er zijn veel hoge plaatsen zoals huisjes met een veranda, boomstammen met een plank erop en speciale voederplaatsen. We zetten vele schalen met voedsel neer maar we vinden ook steeds weer lege schalen die we ook gaan wassen en vullen. Alle poezen zitten heerlijk te smullen. Alle poezen? Nee, twee poezen zitten bijna in de gootsteen om precies te kunnen volgen wat wij doen: een klein schaaltje met brokjes naast de gootsteen kan hen niet verleiden om te eten. Ze blijven kijken wat wij doen.
.
Daarna gaan we de ‘kattenbakstrook’ schoon scheppen: in een deel ligt wit zand en daar ligt de meeste poep. Poezen houden van schone pootjes, modder maakt zwart. Als dat klaar is, gaan we het plein nog even schoon maken. Daarna gaan we de ‘stallen’ in: we vegen onder de bedden, verplaatsen de mandjes en maken alles weer keurig netjes. Sommige poezen verplaats je met mand en al en ze blijven rustig doorslapen.
.
We drinken met elkaar nog een kop koffie en dan vertrekken we. Een heel vermoeiende dag maar wel een dag die veel voldoening geeft. ‘s Avonds denk ik nog eens terug aan al die dieren die het in hun leven niet getroffen hebben maar nu toch allemaal een warm mandje en medische begeleiding krijgen. Het is koud buiten en het wordt een hele, koude week: deze dieren boffen.

Doetie Lootsma
Almere

Foto: Leucosekatten