05-07-2009
(145) Voor pampus

De zomer van 2009 is nog maar amper begonnen en toch is het al flink heet. Wat kost al die warmte veel energie. Maar laten we niet klagen over het weer. Het heeft ook zo zijn voordelen. De dieren liggen “voor Pampus”, de avonden zijn lang en tot rond middernacht werk ik door. Als het even meezit houd ik tijd over om te filmen en foto’s te maken voor de website. De magazines: Honden- en Kattenmanieren moeten maandelijks voorzien worden van verhalen en foto’s. De adoptanten van de aids- en leucosekatjes willen ook zo af en toe een foto en berichtje ontvangen. Gelukkig helpt Janet mee, zij schrijft iedereen aan. Dagelijks rijden we naar de praktijk met onze dieren voor allerlei ingrepen. Oogcorrecties, tanden en kiezen trekken, bloedonderzoeken, tumoren verwijderen. Rigoletto, het leucose katertje met een dubbele breuk in zijn voorpoot die door verkeerde behandeling blijvend misvormd is moet gevangen worden. Het dier heeft pijn bij het eten. Nu is deze vent een van de meest schuwe dieren uit de leucoseren en ook nog heel slim. Buiten met een vangnetje achter hem aanhollen heeft geen enkele zin, dus moeten we hen binnen zien te krijgen. We strooien voer en wachten rustig af. Geduld is hier een vereiste. Rigoletto gaat eerst een tijdje buiten voor de ingang zitten. Hij vertrouwt het voor geen cent. Dan heb ik de pech dat Michelle nog even door de opvang loopt en het nu nog langer gaat duren voordat hij naar binnen stapt. Jongens, jullie moeten nu even wegblijven anders krijg ik hem nooit te pakken. Zodra de katten een opduwkooitje of een vangnet zien zijn ze verdwenen. Eindelijk stapt hij naar binnen maar nog te dicht bij de buitendeur. Weer een kwartier later loopt hij verder de kamer binnen en gaat eten. Op mijn tenen loop ik buitenom en schuif snel de deuren dicht. Bingo! De rest is een peuleschil, het dier kan geen kant meer op al probeert hij nog even of hij misschien door het raam kan. Patiënt nummer twee is een kater uit een Belgisch asiel. Zijn ogen zien er slecht uit. De oogranden zijn rood en smeren helpt niet. Ook Anton, de grote herder met een klein hartje gaat even mee. Hij komt uit hetzelfde asiel en heeft oorontsteking. Oren van dieren zijn vaak een vergeten iets bij veel asielen, vooral bij de honden zien we vaak oorontstekingen. Herders blijken d aar ook nog extra gevoelig voor zijn. Enkele dagen geleden hebben we Mufafa een grappig hondje de oren schoon moeten spoelen. Volgens het asiel zou hij een tumor in zijn oor hebben waar hij aan geopereerd was en waarschijnlijk was niet alles weggehaald. De prognose voor een lang verblijf bij Dierenthuis lijkt dan klein. Daarom ook was hij niet meer herplaatsbaar. En wij maar smeren en smeren, een jaar lang. Het werd er niet beter van. We brachten Mufafa naar de kliniek. Wat denk je? Eenmaal onder narcose was er geen tumor te vinden! Wel vieze smerige troep. Mufafa zijn oren zijn gespoeld en om de twee weken krijgt hij een pipet tegen oormijt tussen zijn schouderbladen. Hè heerlijk, een probleem met oren opgelost. Mufafa is kerngezond. Anton heeft wel zin in een autoritje, hij gaat mee op de achterbank, de poesjes gaan in de kofferbak. Het ritje duurt maar 5 minuten, de koffie staat klaar. Vorige week nog met spoed met Rocky naar de kliniek, het ging slecht. Hij sliep de hele week, had totaal geen zin in een wandelingetje. Eten was ook niet echt geweldig en soms sloeg hij zelfs een maaltijd over. De thermometer gaf 39.8 aan, enkele uren laten nog iets hoger. Rocky wordt behandeld voor zijn jeuk, hij is allergisch voor alles. Een speciaal goedje, in Duitsland voor hem gemaakt, moet weerstand opbouwen tegen zijn allergie. De wekelijks injecties doen echter nog weinig. Eerlijk gezegd is hij sinds de medicatie langzaam achteruitgegaan. De jeuk speelt weer op, hij knabbelt aan zijn poten en zijn urine ziet donker geel. Rocky heeft veel zorg nodig. In de kliniek neemt Esther bloed af en belt met de maker van het medicijn in Duitsland. Rocky heeft nog steeds verhoogde leverwaarden maar zijn nieren zijn goed . Rocky moet terug in de medicatie, hij reageert te heftig op de medicijnen, het moet niet zijn dood worden. Opnieuw even op de Prednison zetten zoals Esther voorstelt zie ik niet zitten en ook Esther vind dit niet de ideale oplossing. Dan maar even op de Clavubactin, een antibiotica. Het is tegen middernacht. Rocky’s temperatuur is inmiddels ruim 41 graden. Wat moet ik doen? De Clavubactin werkt niet snel genoeg, nu gaan slepen met hem zie ik ook niet zitten. Ik geef hem vocht onder de huid. Esther, de dierenarts, wordt nogmaals gebeld en ik overleg m et haar over een ander antibioticum. We hebben het op de plank liggen en ik denk dat het wel eens het juiste middel zou kunnen zijn. Yess!!!!!!!! De volgende morgen zien we een andere hond. Rocky, nog wel wat slapjes, lijkt opgeknapt, wil weer eten en kwispelt vrolijk als hij mij ziet, ook zijn ogen staan weer helder. Joepie. Deze week even geen injecties tegen de allergie. Rocky is een dag later weer helemaal de oude, zelfs zijn huid ziet weer beter en een rondje in het park slaat hij niet over, hij is vrolijk, hij is blij en wij ook.
Naschrift: Meer over Rigoletto en de kater met de pijnlijke ogen in het volgende verhaal.