26-04-2012
Hij lag er vreedzaam bij.

Overal denken mensen aan Dierenthuis. Afgelopen donderdag reed ik naar Dierenthuis met 5 zakken vol handdoeken, theedoeken, dekbedovertrekken, enz. Helemaal uit Rotterdam afkomstig. Geen afdankertjes, maar goede spullen. Mijn vriendin Odette heeft het bij ons afgeleverd en zij had het gekregen van een collega wiens vader overleden was, waarna het huis leeg moest.
Normaliter ben ik bij Dierenthuis aan het werk in het huis, bezig met was, afwas, schoonmaken, kattenbrokjes klaarzetten, emmers hondenvoer klaarzetten, enz. Met zoveel dieren zijn het enorme hoeveelheden voer per keer. Thuis met 3 katten zou ik er lang mee doen, maar hier is een zak kattenbrokken van 10 kilo zó in de hongerige maagjes verdwenen.
Maar ik dwaal af. Vandaag ben ik voor de broodnodige variatie met Jolanda meegegaan naar “beneden” zoals we het grote kattenterrein noemen, omdat het wat lager ligt ten opzichte van het huis. (Dat dus “boven” genoemd wordt.) We begonnen met het verschonen van de bedden in de schuur en voormalige paardenstal. Hierbij kwamen de net meegebrachte dekbedovertrekken goed van pas. Een aantal ervan werd meteen in gebruik genomen.
De picknicktafels en houten tuinbankjes waren toe aan een stevige schrobbeurt. Aangezien ze zomer en winter buiten staan, komt er op een gegeven moment groene aanslag op. Een sopje met dikke bleek en een stevige werkborstel deden wonderen.
Helaas waren de weergoden ons niet zo gunstig gezind en moesten we regelmatig naar binnen vluchten voor weer een plensbui. Maar daar hoefden we ons ook niet te vervelen.
Grijswitte Zazoe en in mindere mate roodwitte Boris vinden dat het tot hun takenpakket behoort om te controleren of we alles wel goed doen. Vooral Zazoe zit overal met zijn neus bovenop en op weg naar een nieuw karweitje wil hij graag met je meeliften. Aangezien het een grote kat is met een gewicht dat daar bij past, houd je het niet zo lang vol om hem te dragen en mag hij weer op zijn eigen pootjes verder.
We controleren ook altijd de hokjes die verspreid over het terrein staan en binnen in de schuren op zieke of overleden dieren. Het gebeurt maar zelden (verbazingwekkend weinig eigenlijk, gezien de grootte van de populatie) maar vandaag vond Jolanda helaas in een van de schuilhokjes een dode roodwitte kat. Hij lag er vreedzaam bij, was gewoon gaan slapen en niet meer wakker geworden. In ieder geval heeft hij bij Dierenthuis een heerlijk leventje gehad waar menige kat jaloers op zou zijn.
Tussen de middag even terug naar boven voor een boterham en een mok thee. Daar gaf galgo Ben een heel nieuwe betekenis aan het woord stapelbed: als er 4 hondjes op een bed liggen, kun je daar best languit bovenop gaan liggen. Een amusant gezicht, maar voordat er iemand een foto van kon maken was Jessy het zat en wurmde zich er onderuit.
Zo zijn er over iedere dag bij Dierenthuis wel kleine vermakelijke dingetjes te vertellen.

Tekst: Carina
Foto: Saskia Blok