09-01-2011
We zijn op de wereld om elkaar om elkaar, te helpen nietwaar

Bij Dierenthuis wonen niet de sterkste poesjes. Velen van hen hebben jaren op
straat moeten overleven. Dat leven van honger, kou, stress, en geen enkele
medische zorg eist natuurlijk zijn tol. Vaak zijn ze bij binnenkomst erg mager en dan duurt het maanden voordat ze op gewicht zijn en hun vacht hersteld is. Sommige poesjes blijven kwakkelen en hebben antibiotica nodig, kuur op kuur. En dan nog vallen ze steeds weer terug. Er zijn aandoeningen die wel heel hardnekkig zijn. Denk maar aan wormen of oog- en oorontstekingen. Maar opgeven komt niet in ons woordenboek voor. Zolang er nog mogelijkheden zijn gaan we door.
Dit katje moest een ooglift (entropion) ondergaan. Niet uit schoonheidsoverwegingen maar omdat zijn oogleden en daardoor ook zijn wimpers naar binnen krulden. Het schuren van de ooghaartjes over de oogbol is bijzonder pijnlijk. Moeders mooiste is hij er niet van geworden maar hij kijkt weer pijnloos de wereld in.

Namens de diertjes bedankt!